Błąd w odpowiedzi? Zatrzymaj się przy nim

Zła odpowiedź sama w sobie niewiele zmienia. Pomaga dopiero chwila, w której sprawdzasz, skąd się wzięła.

Najpierw: jaki to błąd?

• Pomyliły ci się podobne pojęcia, na przykład pokój brzeski i traktat wersalski?
• Pamiętasz datę, ale nie kolejność wydarzeń?
• A może pytanie brzmiało inaczej niż w notatkach?

Nazwanie błędu to połowa pracy. „Nie umiem tego” niewiele mówi. „Mylę rok przystąpienia USA do wojny z rokiem jej końca” mówi dokładnie, co powtórzyć.

Pewna siebie pomyłka uczy najwięcej

Brzmi przewrotnie, ale Brady Butterfield i Janet Metcalfe (2001) pokazali, że błędy popełnione z dużą pewnością siebie po poprawieniu zapamiętujemy szczególnie dobrze. To efekt hiperkorekty. Zaskoczenie w stylu „przecież to wiem!” przyciąga uwagę do poprawnej odpowiedzi.

Dlatego warto od razu sprawdzić odpowiedź i przeczytać wyjaśnienie, zamiast odkładać poprawki na później.

Co zrobić z błędem

1. Przeczytaj poprawną odpowiedź i wyjaśnienie, dlaczego jest poprawna.
2. Odpowiedz jeszcze raz własnymi słowami, bez patrzenia.
3. Wróć do tego pytania za kilka dni.
4. Jeśli nadal czegoś nie rozumiesz, zapytaj nauczyciela albo kogoś, kto zna temat.

Samo zapamiętanie poprawnej odpowiedzi może nie wystarczyć, jeśli nie wiesz, dlaczego jest poprawna.

Błąd to informacja, nie ocena

Pomyłka nie mówi nic o twoich możliwościach. Mówi o jednym konkretnym miejscu, do którego warto wrócić. W Czaisz za błędy nie ma serduszek ani blokad: po złej odpowiedzi od razu widzisz, dlaczego, a pytanie wraca w powtórce.

Źródła

• Butterfield, B., Metcalfe, J. (2001). Errors committed with high confidence are hypercorrected. Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory, and Cognition, 27(6).